Блог
Резексияи остиншакли меъда ҳаҷми онро кам мекунад: ҷарроҳ қисми зиёди узвро хориҷ карда, меъдаи борики остинмонанд месозад. Ғизо бо роҳи табиӣ мегузарад, аммо ҳаҷми ҳар порция камтар мешавад ва эҳсоси гуруснагӣ метавонад тағйир ёбад. Амалиёт барои кам шудани вазн шароит фароҳам меорад, вале натиҷа аз ғизо, фаъолият, бемориҳои ҳамроҳ ва назорати мунтазам низ вобаста аст; камшавии муайяни вазн кафолат дода намешавад.
Барқароршавӣ марҳила ба марҳила мегузарад. Одатан аввал моеъҳои шаффоф, сипас ғизои моеъ ва кӯфта, баъд маҳсулоти мулоим ва танҳо пас аз он ғизои дорои консистенсияи муқаррарӣ бо миқдори кам иҷозат мешавад. Муҳлати гузаришро гурӯҳи табобатӣ муайян мекунад: тезонидани марҳилаҳо ё истеъмоли ғизое, ки ба марҳилаи ҷорӣ мувофиқ нест, хатарнок аст.
Дар давоми рӯз бояд бе интизори ташнагии сахт моеъро кам-кам нӯшид ва миқдори таъйиншудаи сафедаро гирифт. Истеъмоли ғизо ва моеъро одатан аз рӯйи вақт ҷудо мекунанд. Баъди амалиёт иловаҳои витамину минералӣ ва назорати мунтазами лабораторӣ лозим шуда метавонанд; таркиб ва миқдори онҳоро мутахассисон интихоб мекунанд.
Муроҷиатҳои нақшавӣ барои арзёбии сиҳатшавӣ, ғизо, вазни бадан ва норасоиҳои эҳтимолӣ кумак мекунанд. Ҳангоми дарди афзоянда, қайи такрорӣ, натавонистани нӯшидан, тангии нафас, дарди қафаси сина, таби баланд, теззании дил, беҳушшавӣ ё хун дар қай ё наҷосат ёрии таъҷилии тиббӣ лозим аст. Нақшаи инфиродии барқароршавиро гурӯҳи табобатӣ тартиб медиҳад.
